کابین آسانسور تنها جایی است که کاربر واقعاً با آسانسور تماس مستقیم دارد؛ همان فضایی که باید هم زیبا باشد، هم احساس امنیت بدهد و هم با مقررات و استانداردها هم‌خوانی کامل داشته باشد. در پروژه‌های نوسازی یا نصب آسانسور جدید، خیلی‌ها روی درب و دکور تمرکز می‌کنند، اما آن‌چه واقعاً مهم است، مشخصات کابین آسانسور از نظر ابعاد، استحکام، دسترسی معلولین، تهویه، روشنایی و تجهیزات ایمنی است. در ادامه، قدم‌به‌قدم سراغ ابعاد، الزامات فنی، مقررات مرتبط و نکات اجرایی می‌رویم تا اگر تصمیم‌گیر یا ناظر پروژه هستید، تصویر روشن‌تری از یک کابین استاندارد و حرفه‌ای داشته باشید.

ابعاد، ظرفیت و جانمایی؛ قلب اصلی مشخصات کابین آسانسور

قبل از ورود به جزئیات ظاهری و فنی، باید تکلیف ابعاد و ظرفیت را مشخص کنید. این دو عامل، پایه طراحی و انتخاب کابین هستند و روی همه‌چیز، از نوع درب تا چیدمان دکور، تأثیر می‌گذارند. در بسیاری از موارد، همین تصمیم اولیه تعیین می‌کند که بعدها با مشکل کمبود فضا برای ویلچر، برانکارد یا ترافیک ساختمان مواجه می‌شوید یا نه.

در تعریف کلی مشخصات کابین آسانسور، حداقل ابعاد داخلی باید متناسب با ظرفیت نامی آسانسور (بر حسب کیلوگرم یا نفر) و کاربری ساختمان (مسکونی، اداری، تجاری، بیمارستانی) باشد. برای مثال:

• در ساختمان‌های مسکونی رایج، کابین‌های ۴ تا ۶ نفره با ابعاد حدودی ۱۰۰×۱۲۰ تا ۱۱۰×۱۴۰ سانتی‌متر استفاده می‌شود.
• در ساختمان‌های اداری و تجاری، معمولاً کابین عریض‌تر و درب با دهانه بیشتر در نظر گرفته می‌شود.
• در پروژه‌هایی که الزام دسترسی ویلچر وجود دارد، ابعاد باید با استانداردهای دسترس‌پذیری (فضای چرخش و مانور ویلچر) هم‌خوان باشد.

هماهنگی بین ابعاد کابین، عرض مفید درب و فضای جلوی آسانسور در طبقات، از مواردی است که معمولاً در نقشه‌ها جدی گرفته نمی‌شود، اما در عمل، مشکل‌ساز می‌شود.

مشخصات فنی کابین آسانسور

بدنه، کف و سقف؛ جزئیات ظاهری یا عوامل اصلی ایمنی؟

ظاهر کابین اولین چیزی است که به چشم می‌آید؛ استیل براق، MDF، سنگ کف، نور مخفی و… اما پشت این ظاهر، الزاماتی وجود دارد که هم به ایمنی و هم به دوام کار مربوط است. وقتی از مشخصات فنی کابین آسانسور صحبت می‌کنیم، منظور فقط زیبایی نیست، بلکه ترکیبی از استحکام، مقاومت در برابر ضربه و حریق، و سهولت نظافت است.

بدنه کابین معمولاً از شاسی فلزی (قاب اصلی) و رویه‌هایی مانند استیل ضدزنگ، ورق رنگی یا ترکیب استیل و MDF تشکیل می‌شود. نکات مهم:

• ضخامت و نوع ورق باید طوری انتخاب شود که در برابر ضربه، تاب برندارد و صدای اضافی ایجاد نکند.
• کف کابین باید تحمل وزن نامی به‌همراه ضربه‌های لحظه‌ای (استارت و توقف) را داشته باشد و سطح آن لغزنده نباشد.
• پوشش‌ها باید دیرسوز یا مطابق استاندارد حریق مربوطه انتخاب شوند، به‌ویژه در ساختمان‌های پرتردد یا حساس مثل مراکز درمانی و تجاری.

سقف کابین علاوه بر نقش ظاهری، محل نصب روشنایی و در برخی موارد فن یا دریچه اضطراری است و باید به شاسی اصلی متصل و مقاوم باشد.

درب، پنل فرمان و تجهیزات داخلی

بعد از تعیین ساختار بدنه، نوبت به جزئیاتی می‌رسد که کاربر مستقیماً با آن‌ها سروکار دارد؛ یعنی درب، شستی‌ها، دستگیره، آینه و روشنایی. این بخش، هم در تجربه کاربری و هم در ایمنی نقش مهمی دارد. به‌همین دلیل، در هر لیست حرفه‌ای از مشخصات کابین آسانسور، چند محور کلیدی تکرار می‌شود:

• درب کابین و طبقات باید اتوماتیک، با عرض مفید کافی و مجهز به سیستم ایمنی لبه درب یا پرده نوری باشند تا برخورد با مسافر به حداقل برسد.
• پنل فرمان داخل کابین باید در ارتفاعی نصب شود که هم افراد عادی و هم افراد با محدودیت حرکتی (روی ویلچر) بتوانند به‌راحتی به دکمه‌ها دسترسی داشته باشند.
• علامت‌گذاری طبقات روی شستی‌ها، برجسته‌سازی و در صورت نیاز، استفاده از خط بریل، بخشی از الزامات دسترس‌پذیری است.
• وجود دستگیره (هندریل) روی یکی از دیوارها، به‌ویژه در آسانسورهای پرتردد، برای حفظ تعادل افراد ضروری است.
• سطح روشنایی داخل کابین باید مناسب باشد (نه خیلی کم، نه زننده) و در صورت قطع برق، روشنایی اضطراری تا مدت مشخصی تأمین شود.

تمام این موارد در کنار هم، هسته اصلی مشخصات فنی کابین آسانسور در بعد کاربری و راحتی را شکل می‌دهند.

ایمنی، تهویه و مقررات؛ آن‌چه در ظاهر دیده نمی‌شود

بخشی از کیفیت کابین، چیزی است که کاربر حس می‌کند اما مستقیماً نمی‌بیند؛ مثل هوای داخل کابین، عملکرد ترمزها، سنسورها و هماهنگی با استانداردها. اینجا همان نقطه‌ای است که نقش طراح و مجری متخصص پررنگ می‌شود. از نظر استانداردی، کابین باید مجهز به:

• سیستم تهویه مناسب (سوراخ‌های تهویه یا فن) برای جلوگیری از احساس خفگی،
• سیستم ارتباط اضطراری (آلارم، زنگ یا تلفن) برای مواقع گیر کردن،
• سنسورهای مرتبط با اضافه‌بار، باز و بسته شدن درب و توقف‌های اضطراری

همچنین، بسیاری از مقررات بین‌المللی و ملی، درباره ابعاد حداقل، ارتفاع مفید، نوع متریال، ضریب بارگذاری و نحوه نصب آینه، دستگیره و حتی محل پنل فرمان در کابین، بندهای مشخصی دارند. رعایت این الزامات علاوه بر صدور تأییدیه‌های بازرسی، در بیمه و مسئولیت‌های حقوقی نیز مؤثر است و در هر شرحی از مشخصات کابین آسانسور باید به آن توجه شود.

مشخصات کابین آسانسور

جمع‌بندی: کابین استاندارد، نتیجه انتخاب درست از ابتداست

اگر بخواهیم همه موارد را خلاصه کنیم، یک کابین استاندارد و امن حاصل سه چیز است: طراحی درست، انتخاب صحیح قطعات و اجرای حرفه‌ای. مشخصات کابین آسانسور فقط چند عدد و جدول روی کاغذ نیست؛ مجموعه‌ای است از ابعاد، متریال، تجهیزات ایمنی، دسترس‌پذیری و زیبایی که باید در کنار هم یک تجربه امن و راحت برای کاربر بسازد.

بی‌توجهی به جزئیاتی مثل ابعاد داخلی، نوع کف‌پوش، ارتفاع پنل فرمان یا کیفیت درب، ممکن است در ابتدا به‌عنوان صرفه‌جویی در هزینه به‌نظر برسد، اما در عمل به نارضایتی ساکنین، هزینه‌های بازسازی و حتی مشکلات ایمنی منجر می‌شود.

شرکت کیهان گستر مانا با تجربه در طراحی، فروش، نصب آسانسور، بازسازی آسانسور و تعمیر آسانسور و سرویس و نگهداری آسانسور و پله‌برقی، می‌تواند از مرحله انتخاب ظرفیت و ابعاد تا انتخاب دکور و تجهیزات ایمنی، مشاور و مجری کنار شما باشد تا کابینی مطابق استاندارد و نیاز واقعی پروژه‌تان داشته باشید.

مطالب مرتبط:

1. قرارداد سرویس آسانسور
2. تعرفه سرویس آسانسور
3. چک لیست سرویس آسانسور
4. هزینه تعمیر اسانسور برای هر طبقه
5. قوانین شهرداری برای آسانسور
6. بهترین برند موتور آسانسور
7. نرخ نامه اتحادیه آسانسور