قوانین جدید استاندارد آسانسور به جزئیات فنی و ایمنی در فرآیند نصب و بهره‌برداری پرداخته و شامل استفاده از شیشه‌های لایه‌دار، حفاظت از سازه فلزی در برابر خوردگی، و تأمین روشنایی مناسب در چاه آسانسور می‌باشد. بر اساس این الزامات، نصب آسانسور در ساختمان‌های بالای ۷ متر الزامی است و در ساختمان‌های بیمارستانی حداقل باید یک آسانسور با قابلیت حمل برانکارد وجود داشته باشد. ابعاد و ظرفیت آسانسورها باید با توجه به نوع کاربری ساختمان تعیین شود و حداقل ابعاد استاندارد کابین ۱۱۰ در ۱۴۰ سانتیمتر است.محل نصب آسانسور باید به‌گونه‌ای باشد که دسترسی آسانی فراهم شود و چاه آسانسور باید بدون برجستگی و با دیواره‌های مقاوم در برابر آتش طراحی گردد. موتورخانه نیز باید در بالای چاه قرار گیرد و فضای کافی برای تجهیزات و تردد ایمن افراد داشته باشد.
تجهیزات آسانسور باید مطابق با استانداردهای ملی و بین‌المللی باشند و آسانسورها باید دارای شناسنامه فنی باشند. برای اخذ گواهی استاندارد، مراحل مختلفی از جمله اتمام نصب، ثبت‌نام در سامانه، بازرسی فنی و ارسال مدارک نهایی باید طی شود.
رعایت این الزامات موجب تضمین ایمنی و کارایی آسانسورها می‌گردد و همکاری با شرکت‌های معتبر توصیه می‌شو

قوانین جدید استاندارد آسانسور

با توجه به اهمیت ایمنی و کارایی آسانسورها، سازمان ملی استاندارد ایران به‌طور مستمر قوانین و مقررات مرتبط با نصب و بهره‌برداری از آسانسورها را به‌روزرسانی می‌کند. در سال‌های اخیر، تغییرات قابل‌توجهی در استانداردهای مربوط به آسانسورها اعمال شده است که آگاهی از آن‌ها برای تمامی فعالان این حوزه ضروری است.

حتما مشاهده کنید: خدمات سرویس و نگهداری آسانسور

تجدیدنظر در استاندارد ملی 1-6303

استاندارد ملی ایران به شماره 1-6303 با عنوان “مقررات ایمنی ساختار و نصب آسانسور-قسمت 1: آسانسورهای برقی” مورد تجدیدنظر قرار گرفته است. این استاندارد که معادل ملی استاندارد EN 81-1 است، به‌منظور ارتقاء سطح ایمنی و بهبود کیفیت نصب آسانسورهای برقی بازبینی شده و تغییرات مهمی در آن اعمال شده است.

استانداردهای جدید 20-6303 و 50-6303

علاوه بر تجدیدنظر در استانداردهای قبلی، استانداردهای جدیدی نیز تدوین شده‌اند:

·        استاندارد ملی ایران، شماره 20-6303: این استاندارد با عنوان “مقررات ایمنی ساخت و نصب آسانسورها -آسانسورهای حمل نفر و بار – قسمت 20: آسانسورهای مسافری و باری‌مسافری” در سال 1399 منتشر شده و معادل ملی استاندارد EN 81-20 است. این استاندارد به جزئیات بیشتری در زمینه ایمنی و ساخت آسانسورهای مسافری و باری‌مسافری می‌پردازد.

·        استاندارد ملی ایران، شماره 50-6303: این استاندارد با عنوان “مقررات ایمنی ساخت و نصب آسانسورها – بررسی‌ها و آزمون‌ها – قسمت 50: مقررات طراحی، محاسبات، بررسی‌ها و آزمون‌های قطعات آسانسور” در نوبت چاپ قرار دارد و معادل ملی استاندارد EN 81-50 است. این استاندارد به مقررات طراحی، محاسبات و آزمون‌های قطعات آسانسور می‌پردازد و تکمیل‌کننده استاندارد 20-6303 است.

تغییرات مهم در قوانین جدید استاندارد آسانسور

برخی از تغییرات و الزامات جدید در استانداردهای آسانسور عبارت‌اند از:

·        دیواره‌های شیشه‌ای: استفاده از شیشه‌های لایه‌دار در دیواره‌های شیشه‌ای مسطح یا شکل‌داده‌شده در نقاطی که به‌طور عادی در دسترس افراد هستند، الزامی شده است.

·        حفاظت در برابر خوردگی: سازه فلزی آسانسور و اتصالات آن باید به روش مناسب و با توجه به شرایط محیطی، در مقابل خوردگی حفاظت شوند.

·        ناحیه رفت‌وآمد وزنه تعادل: این ناحیه باید توسط یک صفحه صلب محافظت گردد. این حفاظت باید در ارتفاع حداکثر 0.3 متر از کف چاهک تا ارتفاع حداقل 2.5 متر انجام شود.

·        روشنایی چاه آسانسور: چاه آسانسور باید به روشنایی برقی دائمی مجهز باشد. حداقل روشنایی حتی در زمان بسته بودن درها باید معادل 50 لوکس در فاصله یک متری بالای سقف کابین و کف چاهک باشد.

·        ارتفاع مفید فضاهای کاری: در الزامات جدید، حداقل ارتفاع مفید فضاهای کاری 180 سانتی‌متر با رواداری 5- سانتی‌متر تعیین شده است.

حتما مشاهده کنید: شرکت تعمیر و نگهداری آسانسور

اهمیت آگاهی و رعایت قوانین جدید

با توجه به تغییرات مداوم در استانداردهای آسانسور، آگاهی از قوانین جدید استاندارد آسانسور و رعایت دقیق آن‌ها برای تمامی فعالان در حوزه نصب، نگهداری و بهره‌برداری از آسانسورها ضروری است. این امر نه‌تنها به بهبود ایمنی و کارایی آسانسورها کمک می‌کند، بلکه از بروز مشکلات قانونی و حوادث ناگوار نیز جلوگیری می‌نماید.

برای دسترسی به متن کامل استانداردهای ملی مرتبط با آسانسور و پله‌برقی، می‌توانید به پرتال سازمان ملی استاندارد ایران مراجعه کنید

الزامات جدید استاندارد آسانسور

الزامات جدید استاندارد آسانسور به‌طور خاص به جزئیات فنی و ایمنی می‌پردازد که باید در فرآیند نصب و بهره‌برداری رعایت شوند. این الزامات شامل مواردی نظیر استفاده از شیشه‌های لایه‌دار در دیواره‌های شیشه‌ای، حفاظت سازه فلزی در برابر خوردگی، نصب صفحات صلب در ناحیه رفت و آمد وزنه تعادل و تأمین روشنایی مناسب در چاه آسانسور می‌باشد. به‌عنوان مثال، چاه آسانسور باید به روشنایی برقی دائمی مجهز باشد و حداقل روشنایی حتی در زمان بسته بودن درها باید معادل ۵۰ لوکس در فاصله یک متری بالای سقف کابین و کف چاهک باشد.

ضوابط استاندارد آسانسور

ضوابط استاندارد آسانسور مجموعه‌ای از مقررات و دستورالعمل‌هایی هستند که به‌منظور تضمین ایمنی، کارایی و عملکرد بهینه آسانسورها در ساختمان‌ها تدوین شده‌اند. این ضوابط در مقررات ملی ساختمان، به‌ویژه مبحث ۱۵، به‌طور جامع مورد بررسی قرار گرفته و رعایت آن‌ها برای تمامی ساختمان‌ها الزامی است.

الزامات نصب آسانسور بر اساس ارتفاع ساختمان

·        ساختمان‌های با ارتفاع بیش از ۷ متر (معادل سه طبقه): نصب آسانسور در این ساختمان‌ها الزامی است.

·        ساختمان‌های با ارتفاع بیش از ۲۸ متر: حداقل باید دو آسانسور نصب شود تا در صورت خرابی یکی، دیگری قابل استفاده باشد.

·        ساختمان‌های بیمارستانی: باید حداقل یک آسانسور با قابلیت حمل برانکارد نصب گردد که ابعاد داخلی آن حداقل ۱۱۰۰ در ۲۱۰۰ میلی‌متر و عرض درب آن ۹۰۰ میلی‌متر باشد.

ابعاد و ظرفیت آسانسور

ظرفیت و ابعاد آسانسور باید متناسب با نوع کاربری ساختمان و تعداد ساکنان یا کاربران باشد. به‌عنوان مثال، در ساختمان‌های مسکونی با تعداد واحدهای محدود، آسانسورهای با ظرفیت ۴ تا ۶ نفره (۳۰۰ تا ۴۵۰ کیلوگرم) مناسب است، در حالی که در ساختمان‌های پرتردد یا عمومی، آسانسورهای با ظرفیت بالاتر توصیه می‌شود. همچنین، در ساختمان‌هایی که وجود آسانسور الزامی است، باید حداقل یکی از آسانسورها قابلیت استفاده برای افراد کم‌توان با ویلچر را داشته باشد؛ براین اساس، حداقل ابعاد استاندارد کابین آسانسور ۱۱۰ در ۱۴۰ سانتیمتر با ظرفیت ۸ نفر معادل ۶۰۰ کیلوگرم می‌باشد.

طراحی و جانمایی آسانسور

محل نصب و جانمایی آسانسور باید به‌گونه‌ای باشد که دسترسی آسان و سریع به آن فراهم باشد. به همین منظور، آسانسورها باید در مراکز حرکتی ساختمان نصب شوند تا کمترین فاصله از نقاط مختلف ساختمان تا آسانسور باشد. حداکثر فاصله بین ورودی آپارتمان و آسانسور نباید بیش از ۴۰ متر باشد. چاه آسانسور باید بدون برجستگی و فرورفتگی طراحی شود و دیواره‌های آن از مصالح مقاوم در برابر آتش ساخته شوند.

موتورخانه آسانسور

موتورخانه باید در بالای چاه آسانسور قرار گیرد و ابعاد آن به‌گونه‌ای طراحی شود که فضای کافی برای نصب و نگهداری تجهیزات فراهم باشد. فضای موتورخانه باید به اندازه‌ای باشد که امکان جاي دادن تجهيزات، فضای مناسب جهت تردد ايمن افراد مجاز و تعميرات احتمالی را دارا باشد. حداقل ارتفاع موتورخانه ۲۰۰۰ میلی‌متر و فضای باز جلوی تابلوهای کنترل حداقل ۷۰۰ میلی‌متر توصیه می‌شود.

نکات ایمنی

تجهیزات و قطعات: تمامی تجهیزات و قطعات آسانسور باید مطابق با استانداردهای ملی و بین‌المللی باشند.

شناسنامه فنی: آسانسورهای نصب‌شده باید دارای شناسنامه فنی و اطلاعات مربوط به ایمنی و نگهداری باشند که توسط سازنده به بهره‌بردار تحویل داده شود.

تهویه چاه آسانسور: فضای چاه آسانسور باید دارای تهویه مناسب بوده و تمامی تمهیدات ایمنی در برابر خطرات ناشی از حریق و برق‌گرفتگی در آن رعایت شود.

استانداردهای مرتبط

سازمان ملی استاندارد ایران استانداردهای متعددی را در زمینه آسانسور و پله‌برقی تدوین کرده است که از جمله آن‌ها می‌توان به استاندارد ملی ایران به شماره ۱-۶۳۰۳ با عنوان “مقررات ایمنی ساختار و نصب آسانسور-قسمت ۱: آسانسورهای برقی” اشاره کرد. متن کامل این استانداردها از پرتال سازمان ملی استاندارد ایران به نشانی standard.inso.gov.ir قابل دریافت می‌باشد.

مراحل اخذ استاندارد آسانسور

برای اخذ گواهی استاندارد آسانسور، مراحل زیر باید طی شود:

1.اتمام نصب و راه‌اندازی: اطمینان حاصل شود که نصب و راه‌اندازی آسانسور به‌طور کامل انجام شده و تمامی تجهیزات به‌درستی نصب شده‌اند.

2.جمع‌آوری مدارک مورد نیاز: مدارکی نظیر کپی کارت ملی متقاضی و کپی صفحه اول پروانه ساختمان تهیه شود.

3.ثبت‌نام در سامانه مدیریت بازرسی آسانسور: شرکت نصب‌کننده با استفاده از مدارک ارائه‌شده، در سامانه مربوطه ثبت‌نام کرده و کد رهگیری دریافت می‌کند.

4.تعیین شرکت بازرسی و پرداخت هزینه‌ها: پس از ثبت‌نام، یک شرکت بازرسی تأییدشده انتخاب شده و متقاضی باید هزینه‌های مربوطه را واریز کند.

5.ارسال نقشه‌ها و مستندات فن:  نقشه‌های فنی و محاسبات به شرکت بازرسی ارسال می‌شود.

6.انجام بازرسی فنی: بازرسان شرکت بازرسی، آسانسور را از نظر ایمنی و عملکرد ارزیابی می‌کنند.

7.رفع نواقص و بازرسی مجدد (در صورت نیاز): در صورت وجود نواقص، آن‌ها برطرف شده و بازرسی مجدد انجام می‌شود.

8.انعقاد قرارداد سرویس و نگهداری: متقاضی باید با یک شرکت معتبر، قرارداد سرویس و نگهداری سالانه منعقد کند.

9.ارسال مدارک نهایی به شرکت بازرسی: کپی قرارداد سرویس و نگهداری و بیمه‌نامه آسانسور به شرکت بازرسی ارسال می‌شود.

10.صدور گواهی استاندارد آسانسور: پس از تأیید نهایی، گواهی استاندارد آسانسور صادر و به متقاضی تحویل داده می‌شود.

نتیجه‌گیری

رعایت قوانین جدید استاندارد آسانسور و الزامات مرتبط، نقش مهمی در تضمین ایمنی و کارایی آسانسورها دارد. با آگاهی از ضوابط استاندارد آسانسور و طی مراحل اخذ گواهی استاندارد، می‌توان از عملکرد بهینه و ایمن این تجهیزات اطمینان حاصل کرد. توصیه می‌شود همواره با شرکت‌های معتبر و دارای مجوز همکاری کرده و از به‌روزرسانی‌های مرتبط با استانداردهای آسانسور مطلع باشید.

مطالب مرتبط:

• بازسازی داخل کابین اسانسور
• قرارداد سرویس آسانسور
• هزینه سرویس آسانسور
• آموزش سرویس و نگهداری آسانسور pdf رایگان

با خدمات حرفه‌ای آسانسور، ایمنی و آسایش را تجربه کنید!

آیا به دنبال خدمات با کیفیت و استاندارد برای آسانسور خود هستید؟ در شرکت کیهان گستر مانا، ما ارائه‌دهنده خدمات آسانسور متنوعی از جمله راه اندازی آسانسور، بازسازی آسانسورو تعمیرکار آسانسور در تهران با بالاترین کیفیت و مطابق با گواهی استاندارد آسانسورهستیم. برای مشاهده لیست قیمت آسانسورو اطلاعات بیشتر، همین حالا با ما تماس بگیرید و از مشاوره رایگان ما بهره‌مند شوید. ما در خدمت شما هستیم تا بهترین تجربه را در زمینه آسانسور برای شما فراهم کنیم.

همین امروز برای مشاوره و خدمات حرفه‌ای با ما تماس بگیرید!